Haksızlık mı...

Politika Kolektifi

AKP kuruluşunun 25.yılı kutlanıyor…  Bu çeyrek yüzyıl içinde Türkiye, ABD’nin Orta Doğu politikalarına bağlı olarak adım adım İslamcı bir faşizme dönüştürüldü… 

2001 krizinin etkisi altında çöken DSP-MHP koalisyonunun, ipinin bizzat Bahçeli tarafından çekmesiyle gidilen erken seçimde, AKP iktidara geldi. AKP sadece CHP’nin barajı aşabildiği (DYP’nin 9.5’la baraj altı kaldığı) bir seçimle kuruluşundan sadece birkaç ay sonra tek başına iktidar olanağına kavuştu.  

Baykal CHP’sinin anayasaya aykırı bir değişikliğe imza atarak, Erdoğan’a Başbakanlık yolunu açtığı etaplardan  geçilerek başlayan bu dönem, BOP Eş Başkanlıkları görevleri ile donatılarak Beyaz Saray’ın destekleriyle güç kazandı.  

AKP’nin kuruluşundan iktidara gelmesine kadar yaşananlara bakarak da sonrasında 25 yıldır olup bitenin (muhalefet içinden çıkan birilerinin de destekleriyle) hep aynı hile ve aldatmacalarla nasıl bugünlere geldiğini açıklıyor.  

25 yıllık tarih, ABD ve emperyalist güçlerle uluslararası sermaye arkasında olmasa bugün de dahil bir gün bile iktidarda kalması neredeyse imkansız olan bir Parti eliyle, Türkiye  Cumhuriyet’in ilerici birikimleri tasfiye edilerek, eğitimden sağlığa halkın bütün temel hakları yok edilerek dönüştürülmesinin tarihi olarak yaşandı.  

***

AKP kimi zaman darbe karşıtlığı hilesiyle yaratılan demokrasi yanılsaması ile (2010 referandumunda yetmez ama evetçilerin ihanetleri ve Kürt hareketinin dolaylı desteğinde olduğu üzere) muhalefeti de bölüp parçalayarak kendi iktidarını pekiştirdi…  

Kürt sorunu da kritik eşiklerde AKP tarafından en çok manipüle edilen konulardan birisi olageldi. Bugün de Kürt sorununun demokratik çözümüyle bir ilgisinin olmadığı bizatihi iktidarın kendisi tarafından ilan edilen, bu süreçte yapılmak istenenler üzerine düşünürken, geçmişte olup bitenleri de hatırlamak gerekir.  

2010 Referandumu öncesinde Kürt sorununa ilişkin bir çözüm ihtimalinin ortaya koyulması, bu süreçte Kürt hareketinin tarafsızlaştırılması ile sonuçlandı. 2013’ten sonrasında 1 Kasım 2015 seçimleri öncesinde bir iç savaşa dönüşecek olan süreçte yaşananlarda da benzer bir durumu görmek mümkün.  

Demokratik Açılım olarak sunulan bir çözüm süreci, uzun bir oyalamanın ardından imzalanan mutabakatları da tek kalemde silerek girilen süreç Türkiye tarihinin en karanlık dönemlerinden birisinin kapısını araladı.  

7 Haziran’dan 1 Kasım’a giden süreç -hala karanlıkta kalan yanlarıyla- ülkenin her yerinde bombaların patladığı bir iç savaşa dönüşerek gelişti. Toplumsal muhalefeti de bütünüyle geri iten bir savaşın gölgesi altında AKP’nin 7 Haziran’da kaybettiği tek başına iktidarını 1 Kasım’da yüzde 50’yi aşan bir oyla geri aldığı yeni dönem 15 Temmuz’lardan da geçilerek  tek adam rejiminin dayatılmasıyla sonuçlandı. 

Kimsenin tek bir öz eleştiri dahi yapmadığı bu yaşadıklarımızın ardından, bugün de iktidarın bu yeni sürecinin demokrasi ve barışın kapısını aralayacağına inanmamız bekleniyor! 

Oysa açık ki bugün de iktidar 25 yıl boyunca olduğu üzere bir kez daha muhalefeti bölüp parçalayarak, sınır tanımaz bir zorbalık ve türlü aldatmacalarla kendi iktidarını sürdürmeye çalışıyor. ABD’nin Orta Doğu’da kurmaya çalıştığı yeni gerici rejim kurgusunu da bunun için en büyük fırsat kapısı olarak görüyor.  

Bütün bunlar ortadayken birileri çıkıp bu süreci iktidarın kendi çıkarları için kullanılabileceğine yönelik eleştiriler ve toplumun bu yönde dile getirdiği haklı kaygıları “sayın Erdoğan ve sayın Bahçeli’ye” yapılan bir haksızlık olarak değerlendirebiliyor!  

Hakikaten öyle mi; o kadar basit, o kadar ucuz mu… Erdoğan’lar Bahçeli’ler (Amerika’nın da destekleriyle) yıllardır yapmadıkarı eziyet kalmayan halklarımıza özgürlük, barış ve demokrasi vaat ediyor da biz mi onlara haksızlık ediyoruz…